Нархнома барои фармоиш додани сутунҳои муҳофизатии берунаи ҷамъиятӣ, сутуни бехатарии роҳи ронанда, сутуни таваққуфгоҳи собит

Барои он ки марҳилаи амалӣ кардани орзуҳои кормандони мо бошед! Барои сохтани як ҳайати хушбахттар, муттаҳидтар ва хеле ботаҷрибатар! Барои ба даст овардани манфиати мутақобилаи муштариён, таъминкунандагон, ҷомеа ва худамон барои ҷадвали нархҳо барои фармоиш додани сутунҳои муҳофизатии беруна барои сутунҳои бехатарии ронанда дар роҳ, мо аз муштариёни нав ва кӯҳна аз ҳама соҳаҳои ҳаёт истиқбол мекунем, то бо мо барои муносибатҳои ояндаи тиҷоратӣ ва муваффақияти муштарак тамос гиранд!
Барои он ки марҳилаи амалӣ кардани орзуҳои кормандони мост! Барои сохтани кормандони хушбахттар, муттаҳидтар ва хеле ботаҷрибатар! Барои ба даст овардани манфиати мутақобилаи муштариёни эҳтимолӣ, таъминкунандагон, ҷомеа ва худамонМуассисаи сутунҳои пӯлодӣ ва роҳсозӣ, Рушди ширкати мо на танҳо ба кафолати сифат, нархи мувофиқ ва хидматрасонии комил ниёз дорад, балки ба эътимод ва дастгирии муштариёни мо низ такя мекунад! Дар оянда, мо бо хидматрасонии босифат ва баландсифат идома медиҳем, то нархи рақобатпазиртаринро пешниҳод кунем, якҷоя бо муштариёни худ ва ба даст овардани бурднок! Хуш омадед ба дархост ва машварат!

Хусусиятҳои асосӣ:

• Намоёнии баланд– Ранги зарди дурахшон намоёниро беҳтар мекунад ва садамаҳоро кам мекунад.

• Устуворӣ– Пӯшиши хокагӣ имкон медиҳад, киба харошидан тобоварваобу ҳаво тобоваранҷомёбӣ, беҳтарин барои иқлими сахт.

• Нигоҳдории кам- Пӯшиши муҳофизатӣ муқовимат мекунадзангзанӣвапажмурдашавӣ, нигоҳдории ҳадди ақалро талаб мекунад.

• Муқовимати таъсир– Барои муқовимат ба таъсири воситаҳои нақлиёт ва ҳамзамон ҳифзи пиёдагардон ва инфрасохтор тарҳрезӣ шудааст.

Барномаҳои маъмул:

• Майдонҳои таваққуфгоҳ– Барои муайян кардани фазоҳо ва пешгирии дастрасии беиҷозат истифода мешавад.

• Минтақаҳои пиёдагард– Ҳаракати пиёдагардонро аз воситаҳои нақлиёт дар марказҳои савдо ва шаҳрҳо ҷудо кунед.

• Амнияти ҷамъиятӣ- Муҳофизат кардани инфрасохтор ба монандишкафҳои коммуналӣвачароғҳои кӯча.

• Маконҳои саноатӣ– Амнбандарҳои боркунӣва таҷҳизот аз бархӯрдҳои воситаҳои нақлиёт.

Барои он ки марҳилаи амалӣ кардани орзуҳои кормандони мо бошед! Барои сохтани як ҳайати хушбахттар, муттаҳидтар ва хеле ботаҷрибатар! Барои ба даст овардани манфиати мутақобилаи муштариён, таъминкунандагон, ҷомеа ва худамон барои ҷадвали нархҳо барои фармоиш додани сутунҳои муҳофизатии беруна барои сутунҳои бехатарии ронанда дар роҳ, мо аз муштариёни нав ва кӯҳна аз ҳама соҳаҳои ҳаёт истиқбол мекунем, то бо мо барои муносибатҳои ояндаи тиҷоратӣ ва муваффақияти муштарак тамос гиранд!
Варақаи нархгузорӣ бароиМуассисаи сутунҳои пӯлодӣ ва роҳсозӣ, Рушди ширкати мо на танҳо ба кафолати сифат, нархи мувофиқ ва хидматрасонии комил ниёз дорад, балки ба эътимод ва дастгирии муштариёни мо низ такя мекунад! Дар оянда, мо бо хидматрасонии босифат ва баландсифат идома медиҳем, то нархи рақобатпазиртаринро пешниҳод кунем, якҷоя бо муштариёни худ ва ба даст овардани бурднок! Хуш омадед ба дархост ва машварат!